wageindicator logo Loonwijzer.nl You Share, We Compare

Arbeidsongeschiktheid

Arbeidsongeval en Invaliditeitsuitkering

Ongevallen op het werk kunnen naar zwaarte van de gevolgen worden ingedeeld, als volgt: (i) permanente invaliditeit, (ii) permanente gedeeltelijke invaliditeit, (iii) tijdelijke arbeidsongeschiktheid, (iv) dodelijk ongeval.

Nederland kent geen speciale verzekering voor beroepsziekten en arbeidsongevallen. De risico’s worden gedekt door de zorgverzekering, arbeidsongeschiktheidsverzekering, nabestaandenpensioenen en de Algemene Nabestaandenwet. Werkgevers zijn aansprakelijk voor letsel of ziekte van werknemers wegens beroepsgerelateerde ongevallen, tenzij deze het gevolg zijn van opzet, roekeloosheid of onachtzaamheid van de kant van de werknemer.

Tijdelijke arbeidsongeschiktheid wordt behandeld als ziekte en de werknemers hebben in deze periode recht op (gedeeltelijke) loondoorbetaling. De Wet op de Arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) en de Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen (WIA) zorgen ervoor dat de werkgeversplicht tot loondoorbetaling gedurende twee jaar overgaat in een (gedeeltelijke) uitkering. De WIA heeft de WAO vervangen, maar de WAO geldt nog wel voor de werknemers die voor 1 januari 2004 arbeidsongeschikt raakten.

De WIA maakt onderscheid tussen werknemers die geheel en blijvend arbeidsongeschikt zijn (IVA) en zij die nog wel geacht worden een (gedeeltelijk) inkomen uit arbeid te kunnen verwerven (WGA). Iemand wordt geheel en blijvend arbeidsongeschikt verklaard als ziekte of ongeval het hem/haar onmogelijk maakt te herstellen en nog arbeid te gaan verrichten. De regeling Inkomensvoorziening Volledig en duurzaam Arbeidsongeschikten (IVA) voorziet in een inkomen voor hen die volledig arbeidsongeschikt zijn, zonder uitzicht op herstel. De aanvraag voor de IVA-uitkering kan ook vervroegd plaatsvinden. Werknemer en werkgever hoeven na toekenning geen re-integratieinspanningen meer te verrichten. De mate van arbeidsongeschikt wordt bepaald door te beoordelen in hoeverre een werknemer in staat is het inkomen te halen wat gezonde werknemers met een vergelijkbare opleiding en vaardigheden in eenzelfde of vergelijkbare baan normaal gesproken verdienen. Iemand moet ten minste 35%  arbeidsongeschikt zijn om voor een uitkering in aanmerking te komen.

De regeling Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgehandicapten (WGA) stimuleert gedeeltelijk arbeidsongeschikten en hun werkgevers om op gepaste wijze toch weer aan de slag te gaan.

De WGA-uitkering is afhankelijk van de mate van arbeidsongeschiktheid (35-80%), het laatst genoten loon en het loon tijdens de gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid. Wie tijdelijk niet kan werken, ontvangt twee maanden lang 75% van het laatst genoten loon en daarna 70%. Wie wel (gedeeltelijk) kan werken, krijgt de eerste twee maanden 75% van het verschil tussen het actuele en het laatst genoten loon en daarna 70%. De loongerelateerde WGA-uitkeringsduur (LGU) loopt van 3 tot 38 maanden, en is afhankelijk van het aantal gewerkte jaren. De aanvulling op het inkomen bedraagt 70% van het verschil tussen het dagloon en het inkomen uit werk of de geschatte verdiencapaciteit, mits daarvan ten minste 50% wordt verdiend. Kan een werknemer na het verstrijken van de LGU-uitkeringsduur niet meer dan 50% van het geschatte inkomenspotentieel verdienen, dan wordt een aanvullende uitkering verstrekt ter hoogte van een percentage van het wettelijk minimumloon: loonaanvullingsuitkering (LAU).

Bij volledige arbeidsongeschiktheid (80-100%) is de IVA-uitkering 75% van het laatste verdiende loon. Komt de werknemer te overlijden, dan is de nabestaandenregeling van toepassing, zie de sectie Nabestaandenpensioen.

Bronnen: Wet op de ArbeidsOngeschiktheidsverzekering (WAO)van 18 februari 1966;  Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen (WIA) van 10 november 2005

Citeer deze pagina © WageIndicator 2017 - Loonwijzer.nl - Arbeidsongeschiktheid